Ból nadgarstka wydaje się być prostym do zaleczenia urazem mechanicznym, który niestety finalnie może mieć wiele przyczyn. Wynika to z faktu, że nadgarstek posiada wiele drobnych kości, mięśni, nerwów i ścięgien, które stanowią delikatną strukturę. Do głównych powodów bolącego nadgarstka możemy zaliczyć przede wszystkim choroby zwyrodnieniowe, przeciążenia, złamania, choroby zapalne czy zwichnięcia. Takie dolegliwości najczęściej pojawiają się przy obracaniu dłoni lub jej zginaniu i objawiają się bólem promieniującym do kciuka i pozostałych palców, jak również do przedramienia, a w niektórych sytuacjach, nawet do łokcia! Jak zatem odpowiednio zdiagnozować ból nadgarstka oraz jak go leczyć?

Jak zbudowany jest ludzki nadgarstek?

Na wstępie warto zaznaczyć, że kości nadgarstka ułożone są w dwóch szeregach i w skład każdego z nich wchodzą po cztery kości. Od strony promieniowej zaliczamy do nich kość łódeczkowatą, księżycowatą, trójgraniastą oraz kość grochowatą. Szereg dalszy tworzą z kolei takie kości, jak: kość czworoboczna większa, czworoboczna mniejsza, kość główkowata i kość haczykowata.

Co więcej, na samym nadgarstku możemy także wyróżnić takie powierzchnie, jak:

• bliższą
• dalszą promieniową
• łokciową
• dłoniową
• grzbietową

Sam nadgarstek, jak więc widzimy, należy do najbardziej złożonych stawów w organizmie człowieka. Co więcej, nie możemy powiedzieć, że jest to jeden staw nadgarstkowy – jest to bowiem połączenie wielu różnych stawów, które współpracują ze sobą, dzięki czemu umożliwiają poruszanie ręką. Szereg bliższy kości łączy się ze strukturami kości przedramiennej, z kolei szereg dalszy połączony jest z kośćmi śródręcza. Na koniec warto także wspomnieć, jakie ruchy zachodzą w całym stawie promienno-nadgarstkowym.

Są to:

• zgięcia,
• wyprost,
• odchylenie łokciowe,
• odchylenie promieniowe.

Jakie są przyczyny bólu nadgarstka?

Przyczyn bólu nadgarstka jest wiele, ale do głównych z nich zaliczamy:

• zespół cieśni nadgarstka
• urazy mechaniczne (złamanie, stłuczenie)
• przeciążenie i nadwyrężenie nadgarstka
• zapalenie
• chorobę de Quervaina
• zwyrodnienia
• gangliony
• dnę moczanową

W Klinice Elite zajmujemy się w sposób specjalistyczny zespołem cieśni nadgarstka, dlatego też poniżej postaramy się zapoznać Państwa z objawami oraz sposobem leczenia właśnie tego schorzenia.

Zespół cieśni nadgarstka – czym jest?

Zespół cieśni nadgarstka najczęściej dotyczy kobiet, a jego przyczyny zazwyczaj mają podłoże anatomiczne, fizjologiczne lub mogą wystąpić na bazie codziennych działań. Do najczęstszych przyczyn fizjologicznych zaliczamy głównie niedoczynność tarczycy, stany zapalne, neuropatię cukrzycową i otyłość. Taka dolegliwość może być spowodowana również wykonywaniem stałych i częstych czynności, polegających na zginaniu i prostowaniu nadgarstka i palców.

W dużym skrócie, ból związany z zespołem cieśni nadgarstka, wywoływany jest długotrwałym uciskiem nerwu pośrodkowego. Choroba może się pojawiać niestety w każdym wieku, choć tak, jak napisaliśmy powyżej, najczęściej dotyka kobiety po pięćdziesiątym roku życia. Dlaczego dochodzi do takiego stanu? Duży wpływ ma na to ułożenie nerwu pośrodkowego oraz ścięgien i mięśni zginacza palców. Przebiegają one bowiem w kanale nadgarstka, który z trzech strony ograniczony jest przez kości i więzadło poprzeczne nadgarstka. Poprzez taki układ może dojść do stanów zapalnych i obrzęków, które powodują pogrubienie więzadła poprzecznego, uciskającego na nerw pośrodkowy. Dlatego też często jest tak, że zespół cieśni nadgarstka ma charakter choroby zawodowej, takiej jak praca na budowie czy częste pisanie na klawiaturze. Może być on wywołany na skutek reumatoidalnego zapalenia stawów.

Jakie są objawy cieśni nadgarstka?

Do najczęstszych objawów cieśni nadgarstka zaliczamy:

• mrowienie palców: kciuka, wskazującego, środkowego i serdecznego
• ból nadgarstka
• osłabienie chwytu, z czasem niemożność zaciśnięcia dłoni w pięść
• drętwienie palców
• ból palców, który potrafi promieniować nawet do łokcia
• zaniki mięśniowe w obrębie kłębu kciuku
• zachodzenie zmian degeneracyjnych nerwu pośrodkowego

Pamiętajmy, by po zaobserwowaniu jakichkolwiek powyższych oznak, udać się do Kliniki Elite, gdzie nasi doświadczeni lekarze będą w stanie przeprowadzić diagnostykę i postawić szybką oraz trafną diagnozę. Niestety, w miarę rozwoju choroby dochodzi do sytuacji, gdzie wykonywanie precyzyjnych czynności staje się coraz bardziej utrudnione, a z czasem nawet niemożliwe.

Na czym polega zabieg zespołu cieśni nadgarstka?

Przed samym zabiegiem konieczne jest odbycie wizyty konsultacyjnej z lekarzem w Klinice Elite. Podczas takiej rozmowy lekarz zapoznaje się ze stanem zdrowia Pacjenta, zleca ewentualne dodatkowe badania, a także kwalifikuje go do operacji. Przed zabiegiem Pacjent musi wyleczyć również wszelkie stany zapalne w jamie ustnej, a na sześć godzin przed zabiegiem nie należy już spożywać posiłków ani pić – zabieg przeprowadzany jest na czczo z zastosowaniem znieczulenia miejscowego. Dzięki temu znacznie obniżamy inwazyjność zabiegu.

Operacja polega na wykonaniu niewielkiego nacięcia w okolicy nadgarstka. Następnie przecinane jest pasmo włóknistej tkanki, które uciska na nerw. Na koniec rana zamykana jest szwami, które są zdejmowane po okresie koło tygodnia. Przez kolejne dwa tygodnie po zabiegu nadgarstek jest unieruchamiany. Przez kilka pierwszych dni może występować również niewielki obrzęk i ból, który należy uśmierzać ogólnodostępnymi lekami przeciwbólowymi. Najczęściej w tym okresie ręka powinna być utrzymywana w temblaku, a palce należy stale trenować, by zapobiegać ich sztywności. Zabieg zespołu cieśni nadgarstka trwa około godziny, a Pacjent dzięki zastosowaniu znieczulenia miejscowego, jeszcze tego samego dnia może powrócić do domu.

Jak wygląda rehabilitacja po operacji zespołu cieśni nadgarstka?

Rekonwalescencja jest w dużej mierze zależna od uwarunkowań Pacjenta oraz zakresu wykonywanego zabiegu. Finalnie decyzja o wdrożeniu rehabilitacji zależy od lekarza prowadzącego, ale rozpoczyna się ona nie wcześniej niż po kilku dniach od zakończenia zabiegu. Same ćwiczenia również powinny być przygotowywane w sposób indywidualny, by nie doszło do nadwyrężenia nadgarstka i szwów. Najczęstszą formą rehabilitacji w tym przypadku jest kinezyterapia.